Toen Theo Verdurmen, Bouke Beintema en zijn echtgenote Margreet een aantal jaren geleden naar Indonesië gingen, wisten ze nog niet dat dit het begin zou zijn van wat uitgroeide tot Stichting Rupingh. Dat Tarsi Sjukur, hun lokale gids, een sleutelrol zou krijgen in deze stichting konden ze toen al helemaal niet vermoeden.
Tussen Tarsi en het gezelschap was er inmiddels een hechte band waardoor het plan ontstond om hem uit te nodigen voor een bezoek aan Nederland. Bij Theo Verdurmen thuis werkte Tarsi hard om de Nederlandse taal te leren. Dat zou hem als gids immers goed van pas komen. Na drie maanden keerde Tarsi terug naar Flores met in zijn bagage studieboeken en wat geld dat zijn vrienden in Nederland bij elkaar hadden gebracht. Dat geld kreeg een bijzondere bestemming.


Index
GESCHIEDENIS

Tarsi besteedde het gehele bedrag aan een elektriciteits-voorziening voor Labuan Bajo, 'zijn' dorp. Een even ontroerend als verrassend gebaar dat ertoe leidde dat er opnieuw geld werd ingezameld. Aan Tarsi werd gevraagd om in overleg met de andere dorpsbewoners ook hiervoor een goede bestemming te vinden: een 'dorpstoilet' en nieuw lesmateriaal voor een school. Vervolgens was het idee om te beginnen met een groter waterproject. Echter, na beraad met verschillende dorpsbewoners, werd duidelijk dat een verbindingsweg op dat moment belangrijker was. Over deze verbindingsweg konden de bewoners water, voedsel en zieken vervoeren. De stichting is gaan sparen en heeft samen met de bewoners deze weg aangelegd: Jalan Rupingh!

Jalan = straat
Rupingh = Rupia (munteenheid) & roeping
Geboortedag Stichting Rupingh, 12-8-1998